Anneme

I

Yine seni özlüyorum

hep özlediydim zaten.

Ne zaman bir dal kırılsa serçenin ağırlığında

hep özledim seni kanatlanıp.

Düştüm belki;

dizlerim yaralandı

parmak uçlarım da

duvarları yumruklamaktan mosmor bir acı...

Hep özledim seni

bunca zaman yalnız seni özlemişim meğer.

II

Bilmezler bir şiir nasıl yazılır.

Bir acı nasıl içe atılır.

Öyledir dünya.

Bakarsın herkes gülüyor

sende gülüyorsun

sokakta

bir klarnet sesi...

Çoğu zaman yüzüne bakamıyorum utançtan,,,

Oysa yüzüne bakabilsem,

mavi gözlerinde

okyanus olurdum biliyorsun.

Yapacak birşey yok.

Alıp mavi gözlerini

çok uzaklara gittin.